وبلاگ تمبر محسن برنائی

تمبرهایی كه خسته‌اند، درست مثل یك چاپار

حامدفرحبخشی

اشاره:
در موزه‌ی تمبر، در نقطه‌ی غربی میدان امام؛ جایی كه حتی بیش‌تر تمبربازها و كلكسیونرهای تمبر ایران هم آن را نمی‌شناسند، این روزها یك اتفاق بزرگ دارد رخ می‌دهد كه بعد از انقلاب، شاید نخستین بار است كه به وقوع می‌پیوندد: برگزاری نمایشگاه تمبر ایران و 40 كشور جهان.
اما این نمایشگاه، برخلاف اهمیتی كه دارد، بازتاب چندانی در مطبوعات پیدا نمی‌كند. یعنی نه تنها مردم، كه مطبوعاتی‌ها هم نفهمیده‌اند و یا نخواسته‌اند كه به این حركت بزرگ، نگاهی هرچند كوچك داشته باشند. تمبر ایرانی تنهاست. درست مثل چاپاری خسته در سیاهی یك شب بارانی.
هروقت كه بحث‌مان به فرهنگ و شناساندن فرهنگ ایران زمین به مغرب زمینی‌ها كشیده می‌شود، به سرعت سراغ فرش و گبه، فیلم‌ و شاید هم خوشنویسی و حكاكی را می‌گیریم و فكر می‌كنیم كه خارجی‌ها تنها باید با این‌ها ایران را بشناسند. فكر می‌كنیم كه ما فقط در این‌ها سابقه داریم، جهانی شده‌ایم و هزار و یك دلیل دیگر، اما یادمان می‌رود كه خیلی چیزهای دیگری هم هستند كه با آن‌ها بتوانیم جهانی شویم و جای پای‌مان را در همه‌ی موزه‌‌ها و كلكسیون‌های خارجی باز كنیم. چیزهایی كه می‌توانند حتی هم‌سنگ فرش و حتی بیش‌تر، یك سفیر فرهنگی برای ما باشند. چیزی كه در آن سابقه‌مان به چاپار‌ها می‌رسد و در كنارش حتی می‌شود منافعی عایدمان شود، تمبر و صدور تمبر است.
این گزارش سعی دارد تا به مناسبت برگزاری نخستین نمایشگاه تمبر ایران و 40 كشور جهان، به بررسی مشكلات گسترش صنعت تمبر در داخل كشور و دلایل عدم حضور ایران در بازار‌ها و حراج‌های بزرگ جهانی تمبر و راه‌های رسیدن ایران به جایگاه مناسب خود در زمینه‌ی تمبر بپردازد.

بازگشت به نقطه‌ی صفر تمبر
ناصرالدین شاه كه از سفر فرنگ برگشت، سعی كرد از آنچه در بلاد فرنگ دیده بود، كپی‌برداری كند. یكی از چیزهایی كه پادشاه ایران آن را مفید دید، تمبر بود و به این دلیل دستور داد كه برای پست ایران، تمبر تهیه شود. این‌گونه شد كه در سال1244 شمسی در بیستمین سال سلطنت خود، یعنی وقتی كه 28 سال از انتشار نخستین تمبر در جهان گذشته بود، هیأتی از تهران به طرف پاریس عزیمت كرد تا برای تهیه تمبر و احیانا چاپ آن بررسی‌های لازم را صورت دهد و اگر توانست با وزارت پست و تلگراف فرانسه وارد مذاكره شود.
هیأت ایرانی با یك فرانسوی به نام «آلبرت بار» برای انتشار تمبر ایرانی به توافق رسید و به كمك او، نخستین دوره‌ی تمبرهای ایرانی كه بعد‌ها به «تمبر باقری» معروف شدند، چاپ شد. تمبرهایی در 4 رنگ بنفش، سبز، آبی و قرمز با قیمت‌های یك، دو، چهار و هشت شاهی و علامت شیروخورشید در وسط و چهار دایره در گوشه‌ها. امروزه این نوع تمبر‌ها با قیمت‌های میلیونی در حراج‌های بزرگ جهانی به فروش می‌رسند، و ما اینجا....

تمبر و درآمدهای افسانه‌ای
حالا كه دیگر صد‌ها هزار تمبرباز و كلكسیونر تمبر در سراسر دنیا وجود دارند، وقتی كه هرماهه حراج‌های بزرگ تمبر در سوئیس، آلمان و فرانسه برگزار می‌شود و درآمد تمبر آن‌چنان افسانه‌ای است كه شاید باورشان برای خیلی از ما مشكل باشد، باید خودمان را در این بازارچه‌ی جهانی تماشا كنیم.
یك قطعه تمبر قدیمی یا حتی جدید، ممكن است به اندازه‌ی یك قطعه عتیقه‌ی گران‌قیمت، ارزیابی شود، اما این هم منبع درآمدی است كه آن را نادیده گرفته‌اند و به این ترتیب، تمبر ما نه تنها كم‌كم از حافظه‌ی كلكسیون‌ها و موزه‌های تمبر پاك می‌شود كه هرساله صد‌ها هزار دلار درآمدی را كه می‌شود از طریق صدور تمبرهای‌مان به دست‌ آوردیم، بی‌جهت از دامن خود می‌رانیم.

تمیر،‌ فقط برای پاكت نامه
«كلكسیونر‌ها روز به روز كم‌تر می‌شوند. دلیلش هم این است كه وقتی برای تمیر تبلیغ نمی‌شود، جوان‌ها دیگر سراغ آن نمی‌آیند. حالا شاید ما در تمام جهان100 كلكسیونر حرفه‌ای هم نداشته باشیم، در حالی كه قبل از انقلاب، بیش‌تر از حالا به تمبر توجه می‌شد» این حرف‌ها را مهدی آهوری، كلكسیونر تمبر ایرانی می‌گوید: كه حدود 40 سال است مجموعه‌‌های تمبر را جمع می‌كند.‌ او اضافه می‌كند: «اگر چه ما سابقه‌ی ‌110 ساله‌ای در زمینه‌ی تمبر داریم، اما شاید در آن طرف بیش‌تر از داخل كشور تمبر ما را بشناسند.»
او از این مسأله بسیار گله‌مند است كه دولت و خصوصا وزارت پست در این سال‌ها هیچ كاری برای معرفی تمبر ایرانی انجام نداده‌اند، و فقط در این دو ـ سه ساله است كه دارد كارهای نسبتا خوبی برای معرفی تمبر ایرانی می‌شود.
«این‌ همه پول برای تبلیغ مواد غذایی صرف می‌شود، اما آیا شما تا حالا دیده‌اید كه یك تبلیغ كوچك برای تمبر بشود؟ وقتی دولت كاری نمی‌كند مردم هم تصورشان نسبت به تمبر اشتباهی است.» این را باقری مدیر موسسه‌ی تمبر باقری می‌گوید.
اكبرتاجی نیز كه یك مجموعه‌دار باسابقه در زمینه تمبر است، می‌گوید: «تمبرهای ما را مردم خیلی كم می‌شناسند، این كار احتیاج به تبلیغ دارد كه كسی به دنبال این كار نیست. رادیو، تلویزیون و روزنامه‌‌ها باید به این موضوع حساسیت نشان دهند. چون تمبر، پیامی است كه ما برای تمام جهان داریم.

آماتورها و سود‌اندیشی
«خانواده‌‌ها چند صد هزار تومان برای خرید كامپیوتر، لباس و حتی لوازم تزیینی غیرضروری خرج می‌كنند و اصلا هم به دنبال آن نیستند كه ببینند پولی را كه خرج كرده‌اند به كجا می‌رود و بعد از مدتی چه‌قدر از آن برمی‌گردد، اما در مورد تمبر این مسأله وجود دارد كه همه دایم به دنبال خرید و فروش هستند و این می‌شود كه دیگرنمی‌توانند آلبوم‌های قوی‌ای جمع كنند.» این را مهدی محمدی، یك مجموعه‌دار جوان كه برای خرید تمبر به نمایشگاه تمبر آمده است، می‌گوید. او معتقد است كه برخی خانواده‌های ایرانی تمبر را می‌شناسند، اما شناخت‌شان اغلب اوقات اشتباه است.
آن‌ها به تمبر، مثل آهن یا زعفران نگاه می‌كنند و می‌خواهند تا از آن سود ببرند، آن‌ها بیش‌تر از جمع‌آوری، تمبر را احتكار می‌كنند و دایم به فكر خرید و فروش هستند، درصورتی كه برای پرداختن حرفه‌ای به تمبر باید سودش را از كلكسیون‌داری جدا كرد و چنین می‌شود كه وقتی در كوتاه مدت به سود نمی‌رسند، به تمبر بی‌علاقه می‌شوند.

خارجی‌‌ها تمبرهای قدیمی‌‌ ما را می‌شناسند
شاید بتوانیم خیلی راحت از همین اول نتیجه‌گیری كنیم كه وقتی در داخل كشورمان، تمبرهای ایرانی را نمی‌شناسند، پس چه طور می‌شود توقع داشت در خارج از كشور آن را بشناسند، اما یادتان باشد بعضی وقت‌ها پیش داوری‌‌ها غلط از آب در می‌آیند.
باقری، مدیر موسسه‌ی تمبر باقری، در مورد شناخت خارجی‌‌ها از تمبر ایرانی می‌گوید: «تمبر ایران را در خارج از كشور خیلی خوب می‌شناسند، حتی موسسات بزرگی هستند كه به تمبر ایرانی علاقه نشان می‌دهند،او در این موردمی‌گوید: همین اواخر در یكی از حراجی‌های بزرگ تمبر جهانی، یك تمبر ایرانی به حراج گذاشته شده بود، كه یك ایرانی مقیم خارج آن را به قیمت 30 میلیون خریداری كرد.
این كلكسیونر تمبر ایرانی البته می‌گوید كه منظورش از شناختن تمبر ایرانی تنها به تمبرهای قدیمی منحصر می‌شود،« تمبرهای جدید به دلیل مشكل ارسال زیاد مورد توجه آن‌ها نیست، تمبرهایی كه آن‌ها به آن علاقمند هستند تمبرهایی است كه قدیمی هستند، تمبرهایی كه مصرف شده و روی پاكت چسبانده شده‌اند».
او می‌گوید: در خارج حتی موسساتی هستند كه برای تمبر ایران كتاب چاپ كرده‌اند، برخی از این موسسات هستند كه برای تمبر ایرانی گواهی صادر می‌كنند و این یعنی این كه به حدی شناخت آن‌ها از تمبر زیاد است كه می‌توانند اصل و تقلبی بودن تمبرهای ایرانی را تشخیص بدهند، الان شما هر زمان كه بخواهید برای تمبرتان گواهی صادر كنید می‌توانید به این موسسات مراجعه كنید، موسساتی مانند موسسه‌ی رویال فولوتولیك كه متخصصان بزرگی در زمینه‌ی شناخت تمبر ایران دارند.



وقتی تمبر هم نمی‌تواند پست شود
شاید یكی از مهم‌ترین دلایلی كه تمبر ایران در سال‌های اخیر در كلكسیون‌های خارجی‌‌ها كم شده است، تصمیمات نادرست دولت است كه بیش‌تر از آن كه به فكر گسترش حضور تمبر ایرانی در بازارهای خارجی باشد، به دنبال ایجاد محدودیت برای این تمبرهاست.
این محدودیت‌ها باعث شده تا تمبرجدید ایرانی را در آن طرف آب‌ها نشناسند، چرا كه دیگر نمی‌شود تمبر را مبادله كرد، آن‌ها می‌گویند كه ارسال تمبر به خارج یعنی خروج ارز و به این بهانه جلوی خروج تمبر از ایران را می‌گیرند واین می‌شود كه دیگر كسی در آن طرف دنیا نمی‌تواند آبونمان تمبرهای ایرانی بشود و آن‌ها را به‌طور مرتب بخرد.
«البته برخی صحبت‌هایی هست كه مثلا بشود هر سال مقداری تمبر جدید را بفرستند آن طرف، اما این مقدار آن‌قدر نیست كه یك فروشنده‌ی تمبر ایرانی یا خارجی تمبر بیاید روی آن حساب كند و سرمایه‌گذاری كند.
باقری، مسئول موسسه‌ی تمبر باقری كه از مشهورترین موسسات تمبر ایرانی است، در این مورد می‌گوید: آن‌‌ها می‌گویند كه خروج تمبر به معنای خروج ارز است، اما آن‌ها شاید نمی‌دانند كه ما مقدار زیادی تمبر باطله داریم كه مصرف شده است و در داخل كشور خودمان ارزشی ندارد، تمبرهایی كه روی پاكت استفاده شده است، اما تمبر فروش‌های حرفه‌ای آن‌ها را جمع آوری می‌كنند و این‌ها را به صورت «رقم» به توریست‌ها و یا علاقمندان تمبر می‌فروشند و این طوری می‌شود كه تمبر آن كشور‌ها را در سایر كشور‌ها می‌شناسند، اما متاسفانه در این مجموعه‌های تمبر همیشه جای تمبرهای ایرانی خالی است و در این مجموعه‌‌ها اثری از تمبرهای ایرانی نیست.
به گفته‌ی او برای مغازه‌های تمبر فروشی خارجی كه تمبرهای باطله را به صورت تزیینی، آلبومی یا بسته بندی در آن طرف آب‌ها می‌فروشند، فرقی نمی‌كند كه این تمبر مال كدام كشور است، اما وقتی كه از ایران تمبری نمی‌رود آن‌ها نمی‌توانند آن را عرضه كنند.
علاوه بر این درمورد تمبرهای سالم نیز به دلیل وجود این قانون، هیچ‌یك ازخریداران تمبر جهانی حاضر به خرید تمبر ایران نمی‌شوند، چرا كه آن‌ها تمبرهای كشورهایی را برای خریداران خود ارسال می‌كنند كه بتوانند تمام تمبرهای منتشره توسط‌ آن كشور را در اختیار آن‌ها بگذارند نه تمبرهایی كه امروز باشد و فردا باز ارسالش قطع شود.
«وقتی كه فروشنده‌های آن‌ها ببینند كه ارسال تمبر ما آسان است، آن وقت است كه حاضرند قرار داد ببندند، آن‌ها می‌گویند تعهد بدهید كه تمبرتان را همیشه برای ما ارسال می‌كنید، بیایید قرار داد ببندید، اما آن‌ها حاضر نیستند تمبرهای كشوری را به مشتریان خودشان عرضه كنند كه بعداً نتوانند سری‌های دیگر آن را به او عرضه كنند».
كلكسیونرهای تمبر ایرانی حتی می‌گویند كه اخیرا یكی از مسافران ایرانی با خود تمبرهای جدید ایران را به انگلستان برده است، اما در آنجا این تمبر‌ها را از او نخریده‌اند، فروشندگان تمبر آنجا به او گفته‌اند ما نگران بعدش هستیم، وقتی آبونمان می‌كنیم كه از یك كشور به صورت مداوم تمبر برای ما بیاید.

اول پول می‌گیریم بعد امكانات می‌دهیم
یكی دیگر از مشكلاتی كه باعث شده است تا تمبرجدید ایرانی تا این حد در جهان ناشناخته بماند، این است كه ما اگر هم بخواهیم كاری در زمینه‌ی گسترش تمبرمان در بازارهای جهانی بكنیم، تنها به صورت كوتاه مدت به فروش تمبر فكر می‌كنیم، در حالی‌ كه آن‌ها در خارج كشور برای این كار برنامه‌ریزی‌های بلند مدتی دارند كه شاید برای ماعجیب باشد.
شما الان به یك انجمن تمبر در آلمان نامه بنویسید و بگویید می‌خواهید عضو شوید یا تمبر خریداری كنید، خیلی زود سه جلد كتاب نفیس تمبر برایتان می‌فرستند كه هر كدام كلی برایش هزینه شده است، یك كد هم به شما می‌دهند كه شما با آن كد می‌توانید با آن‌ها مكاتبه كنید و از آن‌ها تمبر بخرید، آن‌ها در ابتدا همه نوع امكانات در اختیار شما می‌گذارند وبعد دنبال پول هستند، اما ما در این‌جا خیلی محدود نگاه می‌كنیم و فكر می‌كنیم كه فقط باید به فروش كوتاه مدت فكر كنیم، این را مهدی آهوری كلكسیونر تمبر می‌گوید.

تمبرهای‌مان جهانی نیست
علاوه بر مشكلات بسیاری كه در مورد صدور تمبرهای جدید ایرانی وجود دارد،جهانی نبودن موضوعات بسیاری ازتمبرهای ایرانی، خصوصاً در سال‌های پس ازانقلاب از دلایل دیگری است كه باعث شده است تا تمبرهای جدید ایرانی در خارج كشور مشتری چندانی نداشته باشد، تمبرهای مناسبتی و یاد بود ما كه معمولاً هم جاذبه‌ای ندارند به حدی زیاد هستند كه خیلی‌‌ها حاضر نمی‌شوند آن‌ها رابخرند و این در حالی است كه تعیین موضوع در انتشار تمبرهای پستی از اهمیت بسزایی برخوردار است.
ولی خانباخانی در كتاب تمبر و تمبرشناسی در این مورد می‌نویسد: «امروزه كه تمبر از جنبه‌های صرفاً پستی خارج شده است و از نظر هنری و تمبرشناختی مورد توجه قرار گرفته است، سیاست‌گذاران انتشار تمبر در هر كشور در انتخاب موضوع آن‌ها دقت و وسواس زیادی به خرج می‌دهند.
در هریك از كشور‌ها یك كمیته‌ی مشورتی، پیشنهادهای رسیده از طرف مردم ونهادهای مختلف را بررسی می‌كند و آن‌ها را به تصویب می‌رساند.
ماده 9 آیین نامه اجرایی اتحادیه‌ی جهانی پست به این مطلب اشاره دارد كه ادارات پستی باید حداكثر سعی خود را برای احتراز از موضوعات یا طرح‌هایی كه به نوعی به فرد یا كشوری توهین روا می‌دارند به عمل آورند وسعی كنند موضوعات سهل الوصولی را انتخاب كنند كه به وسیله آن‌ها بتوان به نشر فرهنگ، تحكیم روابط دوستی میان مردم، دستیابی به صلح جهانی و پاسداری از آن كمك كرد».
پدیده‌های طبیعی و جلوه‌های زیبای آن، پدیده‌های علمی، هنری و فرهنگی، كودكان و آداب و رسوم ملی و محلی، ورزش، اماكن تاریخی، حیوانات و گیاهان و... در راس موضوعاتی هستند كه مورد توجه علاقمندان تمبر است، البته در كنار این تمبر‌ها به ندرت تمبرهای مناسبتی و پرتره‌ی اشخاص سیاسی نیز منتشر می‌شود.
متاسفانه یكی از ضعف‌های تمبرهای ایرانی آن است كه تمبرهای پرتره‌ی اشخاص یا تمبرهای پرسوناژ زیاد است، اكبر تاجی مسئول موسسه‌ی تمبر تاجی با بیان این مطلب می‌گوید: تمبرهای ایرانی در صورتی مورد استقبال خریداران خارجی قرار خواهد گرفت كه سوژه آن‌ها و رنگ بندی آن‌ها شكیل و زیبا باشد و از پرسوناژ استفاده نشود، تمبرهایی مثل تمبرهای پرنده‌ها، مسجد‌ها و تا حدودی تمبرهای پیشرفت‌های كشور است.

نقش تمبر دشمنی برای تمبر
بسیاری از مجموعه‌داران تمبر، نقش تمبر را كه به جای تمبر در تمامی ادارات پستی از آن استفاده می‌شود را از عواملی می‌دانند كه باعث شده است تا تمبر ایرانی تضعیف شود، در حالی‌ كه استفاده هر چه بیش‌تر از تمبر به اعتبار تمبر آن كشور می‌افزاید.
اكبر تاجی مجموعه‌دار می‌گوید: ما اگر می‌خواهیم تمبرمان اعتبار پیدا كند باید كم‌تر ازنقش تمبر استفاده كنیم و اجازه بدهیم كه مراسلات از طریق تمبر انجام شود، ما از این جهت مشكل چندانی نداریم، ما می‌توانیم تمبر‌هایی با قیمت‌های بالا را برای مراسلاتی كه هزینه آن‌ها بالاست مورد استفاده قرار دهیم، الان تمبرهایی عرضه شده است كه قیمت آن‌ها 450 تومان است، چرا از این گونه تمبر‌ها كم‌تر استفاده می‌شود و بیش‌تر به نقش تمبر اهمیت می‌دهند.

چه باید كرد؟
برای شناساندن تمبر خودمان در عرصه‌ی داخلی و خارجی ما باید قبل از آن كه تمبرهای ایرانی برای همیشه از كلكسیون‌های داخلی و خارجی حذف شود، كاری بكنیم.
برای این كار باید در ابتدا با گسترش فرهنگ جمع آوری تمبر در داخل كشور كارمان را شروع كنیم، برای این كار هم باید در كنار تبلیغات وسیعی كه برای گسترش این فرهنگ انجام می‌شود، باید كاری كرد كه مردم احساس كنند كه تمبر خیلی به آن‌ها نزدیك است و می‌توانند خیلی راحت بروند دنبالش.
برای این كار هم ادارات پست، مهم‌ترین مراكز هستند،آن‌ها باید باجه‌هایی را در ادارات پست قرار دهند كه تنها به كار فروش تمبر در تمام زمان‌های سال بپردازند، این باجه‌ها باید مكان‌هایی برای نمایش تمبرهای‌شان داشته باشند كه هركسی كه می‌رود آن‌ها را ببیند و آن‌ها را بخرد.
علاوه بر این باید جزوات اطلاع رسانی در مورد تمبر و خصوصاً در این مورد كه خرید وفروش تمبر به چه صورت است باید به آن‌ها داده شود، خیلی از مردم خصوصاً جوانان و نوجوانانی كه در كار تمبر وارد می‌شوند فكر می‌كنند كه تمبر یك وسیله‌ی معامله است در حالی كه تمبر یك عشق است، اگر جوانان این مسئله را بدانند، با اطلاع وارد كار جمع آوری تمبر می‌شوند و آن وقت دایم به فكر معامله نیستند و طبیعتاً می‌توانند كلكسیون‌های غنی‌ای را جمع آوری كنند.
ادارات پست در مراحل بعدی باید تدبیری بیندیشند كه تمبر به صورت راحت تری در اختیار فروشندگان تمبر قرار گیرد،یكی از فروشندگان تمبر در این مورد می‌گوید، ببینید الان ما باید زمانی كه تمبر منتشر می‌شود برویم و مقدار زیادی سرمایه‌برای خریدتمبر‌ها بپردازیم سرمایه‌ای كه ماه‌ها می‌خوابد تا برگردد، در حالی كه اگر وزارت پست امكانات خاصی برای خرید تمبر در اختیار فروشندگان بگذارد، مثلاً این كه تمبر‌ها را به فروشندگان بدهد و از آن‌ها بخواهد كه پولش را در یك مهلت مثلا شش ماهه به پست برگردانند، در این صورت ما می‌توانیم با سود كم‌تر عرضه‌ی بیشتری داشته باشیم.
علاوه بر این در زمینه‌ی شناساندن تمبرهای ایرانی به كلكسیونرهای خارجی باید زود‌تر علاوه بر آن‌كه راهی برای خروج قانونی و دایمی تمبر ایرانی به خارج می‌اندیشیم، جزوات، نشریات و كتاب‌هایی را منتشر كنیم و در اختیار كلكسیونر‌های خارجی قرار دهیم تا آن‌ها را هر چه بیش‌تر با تمبرهای جدید و زیبای ایرانی آشنا سازیم.
برای وارد شدن به بازارهای جهانی تمبر، علاوه بر این ما باید به فكر انتشار تمبرهایی باشیم كه قابلیت ورود به این بازارهارا داشته باشند، تكیه بیش از حد به تمبرهای پرسوناژ كه ممكن است شخصیت آن حتی در داخل كشور هم فرد چندان شناخته‌شده‌ای نباشد، تنها باعث از دست دادن این بازار سود آور می‌شود.

مدال‌هایی برای تمبر ایرانی
همیشه از تلویزیون آرزو داشته‌ایم كه ببینیم كه پرچم كشورمان برای پیروزی در یك میدان ورزشی برافراشته می‌شود، شاید حتی خیلی از ما دقیقاً بدانیم كه ورزشكاران یا سینماگران كشورمان دقیقاً در چه سال‌هایی پرچم ایران را برافراشته‌اند، اما شاید تعداد آن‌هایی كه دقیقاً بدانند كه در مسابقات بین المللی تمبر، كلكسیونرهای ایرانی مثل «دكتر دادخواه» یا «فرشید نوین فرح‌بخش» هم بوده‌اند كه پرچم ایران را برافراشته‌اند، و مدال گرفته‌اند و آن‌وقت پرچم ایران را برافراشته‌اند و سرود ایران را نواخته‌اند.


اختراع تمبر، یك جهش ارتباطی
در سال 1837 میلادی «رونالد هیل» كه با عنوان كارمند ارشد اداره‌ی پست انگلیس از او یاد می‌شود، طی نامه‌ای به مجلس عوام این كشور، ضرورت كاربرد، چگونگی چاپ و مقررات استفاده از تمبر پستی را برای اعضای مجلس توضیح داد، این پیشنهاد در آن زمان از سوی مجلس عوام به دلیل امكان تقلب و سوء استفاده از آن مورد تایید قرار نگرفت.
اما در همان سال دولت انگلیس از چاپخانه‌ها خواست تا نمونه‌های تمبر را طراحی و چاپ كرده وبه اداره‌ی پست بفرستند، در این زمان شخصی به نام «مولردی» با طراحی نمونه تمبری، پیشنهاد كرد كه ادارات پستی تمبرها را با توجه به وزن مرسوله‌ها مورد استفاده قرار دهند، «رونالد هیل» - همان كارمند ارشد اداره‌ی پست انگلیس- كه چندی قبل توضیحاتش در مورد چاپ تمبر و مقررات استفاده آن، مورد تایید مجلس عوام قرار نگرفته بود این بار از این طرح حمایت كرد، به این ترتیب دولت انگلیس با توجه به تلاش‌های وی در آگاه سازی نمایندگان در ماه مه‌ی 1840 این پیشنهاد را پذیرفت و نخستین تمبر دنیا به ارزش یك و دو پنی با تصویر ملكه‌ی انگلیس( معروف به پنی سیاه) چاپ ومنتشر شد و مورد استفاده‌ی پستی قرار گرفت.
با توجه به پیشنهاد اولیه آقای هیل و حمایت او از طرح مولردی، او را پدر و ابداع كننده‌ی تمبر در جهان می‌شناسند

تمبر همان تنخواه فارسی است؟
اگر چه انگلیسی‌ها اولین بار تمبر را اختراع كردند، اما كلمه‌ی تمبر یك كلمه‌ی فرانسوی با ریشه‌ی لاتینی است كه به معنی زنگ و طنین صوت است.
تمبر نخستین بار از كلمه‌ی مغولی «تمغا» به معنی مهر گرفته شده است كه آنهم از كلمه‌ی «تنخواه» فارسی به معنی «پول گمرك و مهر مربوط به آن» گرفته شده است، این لغت احتمالا از ایران به چین رفته و در آنجا وارد زبان مغولی شده است .
زمانی كه مغول‌ها از طریق ایران ارتباطشان با اروپا برقرار می‌شود، تعدادی از كلمات مغولی و از جمله تمغا كه عبارت بود از مهری كه بر نامه می‌زدند یا با آن پشت اسبان را داغ نشان می‌گذاشتند به زبان فرانسوی رفت اما چون كه در فرانسوی «غ» وجود ندارد به جای آن «ر» گذاشتند و كلمه‌ی تمبر مورد استفاده قرار گرفت و از طریق این زبان به سایر زبان‌ها رفت.